Kalendarz księżycowyŻyj w rytm natury

Jak Księżyc wpływa na nasze życie?
Księżyc od dawna fascynował ludzi swoją srebrną tarczą rozświetlającą nocny mrok. Szeroko dostrzeżono, że wraz z jej zmiennością - powiększaniem się bądź zmniejszaniem - następują rozmaite zjawiska w przyrodzie. Kiedy nie było jeszcze naukowych laboratoriów, rybacy i rolnicy ustalali terminy połowów, siewów, zbiorów według faz Księżyca. Kobiety wiedziały, jaki dzień odpowiedni jest na pranie, a jaki na robienie przetworów lub suszenie ziół. Według księżycowego zegara żyją również zwierzęta lądowe i morskie. Ptaki wybierają odpowiedni moment na budowanie gniazda, by szybko schło po deszczu.

Dzięki tej wiedzy także my możemy unikać wielu problemów dnia codziennego. Choć szczegółowe określanie księżycowych wpływów wymaga wiedzy astrologicznej, wystarczy znać same jej podstawy, by życie stało się łatwiejsze i mniej nerwowe. Księżyc przyciąga do siebie masy wody, a siła, z jaką to robi, zależy od jego położenia na orbicie okołoziemskiej: największa jest w tych miejscach na Ziemi, które są najbliżej Księżyca. W związku z obrotem naszej planety wokół własnej osi, obserwujemy w ciągu doby dwa zjawiska związane z wodą - przypływu i odpływu. Człowiek także ulega działaniu. Przecież nasz organizm zawiera aż 45 - 65 % wody. Najbardziej istotne i widoczne dla nas zjawiska związane z oddziaływaniem Księżyca występują podczas jego poszczególnych faz.

Pokusiliśmy się o interpretację kalendarza księżycowego i wskazówki zamieściliśmy w grupach tematycznych. Wszystkie tu zawarte rady i wskazówki należy rozumieć jako inspiracje, nie jako przepis. Zachęcamy do wsłuchania się w siebie, w swe wnętrze. Jesteśmy przekonani, że jeśli będziemy postępować w rytm natury, to życie będzie przyjemniejsze.

Kalendarz księżycowy (lunarny) - kalendarz oparty na fazach Księżyca. Rok księżycowy ma 354 dni i dzielony był na 12 miesięcy synodycznych (po 29 lub 31 dni). Różnica około 11,25 dni w stosunku do roku słonecznego powodowała przesuwanie się pór roku w stosunku do miesięcy roku kalendarzowego.

Znany był wszystkim ludom starożytnym. Konsekwencją stosowania tego kalendarza była pogłębiającą się różnica między czasem mierzonym ruchem Księżyca a czasem mierzonym ruchem Słońca. Większość ludów starożytnych była świadoma tego problemu. Babilończycy używali kalendarza, który składał się z 12 miesięcy liczących na przemian 29 i 30 dni, a więc w sumie 354 dni. Przy takim sposobie odmierzania czasu, po trzech latach brakuje mniej więcej 3 razy 11, czyli 33 dni w stosunku do kalendarza zwrotnikowego. Różnica ta stale wzrasta, po prostu dlatego, że rok słoneczny liczy 12 miesięcy księżycowych plus około 11 dni. Aby rozwiązać tę kwestię, każdy miesiąc został przypisany do określonej grupy gwiazd. Kiedy więc jakaś gwiazda nie pojawiła się w danym miesiącu, wtedy władca podejmował decyzję o dodaniu 13 miesiąca.

W kalendarzu rzymskim miał 355 dni, a rok księżycowy uzgadniano co pewien czas z rokiem słonecznym przez dodanie miesiąca przestępnego o 22 lub 23 dniach. Kalendarz muzułmański przyjmuje, że jeden rok ma 354 dni, a drugi 355. Dzięki odkryciu greckiego astronoma Metona (V w. p.n.e.), który stwierdził, że co 19 lat cykl księżyca się powtarza, można było rozpocząć prace nad unowocześnieniem kalendarza.

Teksty zaczerpnięte z internetowej encyklopedii Wikipedia oraz for internetowych